Złoto od wieków kojarzone jest z niezmienną wartością i odpornością na zawirowania gospodarcze, stanowiąc fundament rezerw banków centralnych oraz bezpieczną przystań dla kapitału w czasach niepewności.

Dziś jego rola wykracza daleko poza tradycyjne schematy – staje się integralnym elementem infrastruktury napędzającej rozwój nowoczesnych technologii, w tym sztucznej inteligencji. To właśnie sztuczna inteligencja, opierając się na systemach o wysokiej gęstości obliczeniowej i wymagających doskonałej przewodności materiałowej, generuje rosnące zapotrzebowanie na metale szlachetne o niezawodnych właściwościach fizycznych i chemicznych.

Choć w II kwartale odnotowano nieznaczny spadek popytu technologicznego, spowodowany napięciami handlowymi i zakłóceniami w globalnych łańcuchach dostaw, długoterminowy kierunek jest wyraźny – integracja złota z zaawansowanymi procesami technologicznymi staje się zjawiskiem o charakterze strukturalnym.

Potwierdzają to dane Światowej Rady Złota, według których globalny popyt na ten kruszec osiągnął w II kwartale rekordową wartość 132 miliardów dolarów.

Czytaj więcej w raporcie: Investment drives gold demand in Q2

Taka dynamika nie tylko redefiniuje ekonomiczne znaczenie złota, ale także umacnia jego pozycję jako strategicznego surowca przyszłości, w którym splatają się stabilność finansowa i postęp inżynieryjny.

W obliczu rozwoju sztucznej inteligencji złoto staje się nie tylko surowcem inwestycyjnym, ale i strategicznym elementem infrastruktury technologicznej, bez którego realizacja najbardziej zaawansowanych projektów obliczeniowych byłaby niemożliwa.

Jak podaje raport Światowej Rady Złota (Q2 2025), sektor elektroniczny – największy przemysłowy konsument tego metalu – zużył w drugim kwartale 65,8 ton, co oznacza spadek o 2% r/r, jednak eksperci podkreślają, że nie jest to oznaka słabnącej roli AI, lecz skutek napięć handlowych na linii USA–Chiny oraz presji związanej z wysokimi cenami surowca.

„AI staje się coraz bardziej wymagającym odbiorcą złota” – zaznacza Tomasz Gessner, główny analityk Tavex – „W centrach danych, robotyce czy pojazdach autonomicznych kluczowa jest niezawodność, a ta zależy od jakości komponentów. Złoto zapewnia przewodność bez strat sygnału, odporność na korozję i stabilność w warunkach wysokiego obciążenia”.

W praktyce oznacza to, że pomimo rosnących kosztów i prób ograniczania zawartości kruszcu w elektronice, w zastosowaniach krytycznych nadal nie ma on realnych substytutów. Wysokiej klasy serwery AI, układy pamięci, procesory czy infrastrukturę 5G łączy jedno – obecność złota w kluczowych elementach, od powłok styków po tzw. wire bonding, czyli łączenie małych elementów (np. układów scalonych) z wyprowadzeniami obudowy lub podłożem (np. płytką drukowaną) za pomocą cienkich drucików, które gwarantują niezawodną transmisję sygnałów nawet w najbardziej wymagających warunkach termicznych i elektrycznych.

W efekcie, choć ogólny popyt technologiczny na ten metal w II kwartale wyniósł 78,6 ton, to w segmencie AI utrzymuje się wysoka dynamika, napędzana m.in. przyspieszeniem zamówień na serwery, rosnącym zapotrzebowaniem na edge computing i intensywnym rozwojem centrów danych.

Cichy bohater technologicznego rozwoju?

Wraz z postępującą miniaturyzacją komponentów i wzrostem gęstości upakowania połączeń, dalsza optymalizacja przewodników bez utraty parametrów elektrycznych oraz odporności na korozję staje się zadaniem graniczącym z fizycznymi ograniczeniami materiałów.

W obliczu rozwoju edge computingu, systemów sztucznej inteligencji oraz urządzeń autonomicznych, rośnie zapotrzebowanie na materiały charakteryzujące się nie tylko najwyższą przewodnością, lecz również stabilnością w ekstremalnych warunkach pracy.

Złoto, choć rzadko dostrzegane w dyskusjach o przełomach technologicznych, pełni rolę „cichego bohatera” zapewniającego niezawodność infrastruktury nowej generacji.

Według danych Światowej Rady Złota, sektor elektroniki konsumuje obecnie 250–350 ton tego metalu rocznie, co odpowiada około 7% globalnego popytu. Szacuje się, że urządzenia dedykowane bezpośrednio zastosowaniom AI generują już 20–30% zapotrzebowania w tym segmencie, co przekłada się na 50–80 ton rocznie, a tempo wzrostu tej wartości przewyższa wszelkie inne kategorie w branży elektronicznej.

Niemniej jednak, AI pozostaje tylko jednym z wielu motorów dla rynku złota. W ujęciu globalnym popyt jest nadal zdominowany przez sektor inwestycyjny (ponad 1000 ton rocznie), zakupy banków centralnych (ok. 1200 ton) i jubilerstwo (ok. 2000 ton). AI odpowiada za zaledwie niewielki procent zużycia – ale jego rola rośnie, a sam segment pozostaje najbardziej obiecującym obszarem wzrostu przemysłowego. To nie rewolucja, ale ewolucja. Złoto nie stanie się nagle surowcem stricte technologicznym. Ale będzie coraz częściej obecne tam, gdzie decyduje jakość, stabilność i niezawodność – a więc dokładnie tam, gdzie rozwija się dziś sztuczna inteligencja

Tomasz Gessner, główny analityk Tavex

Rola złota w nadchodzących dekadach będzie nie tylko utrzymana, lecz może stać się jeszcze bardziej strategiczna, szczególnie w obszarach, gdzie niezawodność przewodnictwa jest krytyczna dla bezpieczeństwa i wydajności systemów.

Rola złota poza sztuczną inteligencją

Choć wciąż kojarzone głównie z elektroniką, w nowoczesnych zastosowaniach technologicznych odgrywa równie ważną rolę także w sektorach wykraczających daleko poza układy scalone i procesory.

W inżynierii medycznej wykorzystuje się je w konstrukcji implantów, gdzie jego wyjątkowa biozgodność i odporność na kolonizację bakteryjną przekładają się na długotrwałą i bezpieczną pracę w środowisku biologicznym. W formie nanocząsteczek znajduje zastosowanie w precyzyjnej diagnostyce oraz w nowatorskich systemach dostarczania leków, których skuteczność zależy od kontrolowanej reakcji na bodźce chemiczne i fizyczne.

W lotnictwie i kosmonautyce złoto pełni funkcję materiału krytycznego dla komponentów satelitów i statków kosmicznych — jego stabilność w warunkach ekstremalnych temperatur oraz wysokie właściwości odblaskowe pozwalają chronić wrażliwą elektronikę przed szkodliwym promieniowaniem i przegrzewaniem.

Równocześnie w obszarze czystych technologii metal ten wyróżnia się doskonałymi właściwościami katalitycznymi, które czynią go obiecującym narzędziem zarówno w procesach produkcji wodoru o wysokiej czystości, jak i w zaawansowanych metodach konwersji dwutlenku węgla, stanowiąc tym samym istotny element transformacji ku gospodarce niskoemisyjnej.